Search
Close this search box.

Τι είναι η κοκκιδίαση;

Η κοκκιδίαση ή αλλιώς κοκκιδίωση είναι εντερική πάθηση οφειλόμενη σε πρωτόζωα (μικροσκοπικούς μονοκύτταρους οργανισμούς) που ονομάζονται κοκκίδια.

Στα περιστέρια, τις περισσότερες μορφές κοκκιδίασης προκαλεί το παθογόνο κοκκίδιο του γένους Eimeria.

Τα κοκκίδια προσβάλλουν συνήθως το γαστρεντερικό σύστημα.

Προσβάλλουν όλες τις φυλές των περιστεριών. Επίσης σε ένα περιστερώνα όλα τα περιστέρια μπορούν να είναι φορείς κοκκιδίων, χωρίς όμως να νοσούν και να μολύνουν το περιβάλλον, δηλαδή να αποβάλλουν με τα κόπρανα ωοκύστεις στο περιβάλλον.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα πουλί που έχει μολυνθεί από κοκκίδια αναπτύσσει ανοσία στην ασθένεια και αναρρώνει, εκτός εάν ξαναμολυνθεί ή να υπάρξουν και δευτερογενείς λοιμώξεις ταυτόχρονα.

Τα σοβαρά προσβεβλημένα πτηνά μπορεί να πεθάνουν πολύ γρήγορα.

Συχνά, η βλάβη των ιστών του εντέρου του πουλιού οδηγεί στη διακοπή της σίτισης, τη διαταραχή των πεπτικών διαδικασιών ή την αδυναμία απορρόφησης των θρεπτικών ουσιών, την αφυδάτωση, την αναιμία και την αυξημένη ευπάθεια σε άλλους παράγοντες της νόσου.

Τα ενήλικα περιστέρια μπορεί να έχουν αναπτύξει κάποιο βαθμό ανοσίας εξαιτίας της συνεχούς επαφής τους με τα κοκκίδια. Αντίθετα στους νεοσσούς οι παθογόνοι αυτοί μικροοργανισμοί συχνά πολλαπλασιάζονται μαζικά και σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προκαλούν νόσο που μπορεί να έχει θανατηφόρα κατάληξη.

Τα είδη των κοκκιδίων που προσβάλλουν τα περιστέρια είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί (πρωτόζωα) και προκαλούν την ίδια κλινική εικόνα.

Οι ωοκύστεις περιβάλλονται από ισχυρά και ανθεκτικά τοιχώματα που έχουν μέσα τους τα σποροζωίδια. Ο κύκλος ανάπτυξης των κοκκιδίων περιλαμβάνει δύο στάδια, το ενδογενές (μέσα στο περιστέρι) και εξωγενές (εκτός οργανισμού.

  1. Εξωγενής ανάπτυξη στο περιβάλλον. Οι εξωκύστεις που εξέρχονται με τα κόπρανα ωριμάζουν στο περιβάλλον. Η ωρίμανση εξελίσσεται με τη βοήθεια υγρασίας, ζέστης και οξυγόνου. Με αυτές τις ευνοϊκές συνθήκες η σπορογονία επιτελείται σε 1 έως 2 ημέρες. 
  2. Ενδογενής ανάπτυξη στον οργανισμό. Το στάδιο αυτό αρχίζει με την κατάποση των ωοκύστεων από το περιστέρι είτε με το νερό, είτε με την τροφή που έχει μολυνθεί από τα κόπρανα. Στο έντερο τα πεπτικά υγρά διαλύουν το τοίχωμα της ωοκύστης και έτσι απελευθερώνονται τα σποροζωίδια.

Η μόλυνση από κοκκίδια προκαλείται μόνο εφόσον εισέλθουν στον οργανισμό λοιμογόνες ωοκύστεις. Αυτές τις καταπίνουν τα πτηνά με το νερό ή την τροφή που μόλυναν με τα κόπρανα τους. Αυτές τις καταπίνουν τα πτηνά με το νερό ή την τροφή που μόλυναν τα κόπρανα τους.

Τα ενήλικα πτηνά που έχουν επιβιώσει από την κοκκιδίαση είναι πλέον φορείς χωρίς να νοσούν εκ νέου. Αποβάλλουν σταθερά με τα κόπρανα ωοκύστες, μεταδίδοντας έτσι τη νόσο στις επόμενες γενιές.

Η μεταφορά των περιστεριών μέσα σε ακάθαρτα κλουβιά διευκολύνει τη μετάδοση της νόσου. Οτιδήποτε άλλη επίδραση του ανθρώπου η οποία κατά καποιο τρόπο προκαλεί καταπόνηση και μειώνει την ποιότητα ζωής των περιστεριών, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη φυσική αντίσταση του οργανισμού των πουλιών. Έτσι διευκολύνεται η προσβολή περισσότερων πτηνών.